Dla Polaków Boże Ciało jest ważnym świętem katolickim. Czy równie jest ono ważne w Niemczech? Czy w Niemczech obchodzi się Boże Ciało? Czy jest wolne w Boże Ciało i czy to Święto? Zobaczcie! Czytaj dalej → W Niemczech procesję w uroczystość Bożego Ciała łączono z procesją błagalną o odwrócenie nieszczęść i dobrą pogodę, dlatego przy czterech ołtarzach śpiewano początkowe teksty Ewangelii i udzielano uroczystego błogosławieństwa. W Polsce zwyczaj ten wszedł do "Rytuału piotrkowskiego" z 1631 r. Boże Ciało w Polsce obchodzone jest od 1320 roku. Wierni w czwartek, zawsze 60 dni po Wielkanocy, W XV wieku procesje eucharystyczne urządzano w Niemczech, gdzie łączono je z modlitwą Boże Ciało. Jakie to święto? W dniu Bożego Ciała obowiązuje ograniczenie działalności niektórych placówek handlowych. Zgodnie z przepisami ustawy o ograniczeniu handlu w niedziele, święta i inne dni, w nadchodzący czwartek nie będziemy mieli dostępu do galerii handlowych oraz dużych dyskontów spożywczych. Boże Ciało. czy w Niemczech jest Boze Cialo w ten czwartek? monika845 05.06.07, 20:28 czyli dzien wolny od pracy? W 2024 roku Boże Ciało w Niemczech przypada na 30 maja. Dla Niemców Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa to ważne święto, z długimi tradycjami. W Germanii obchodzone było jeszcze przed oficjalnym wprowadzeniem go do Kościoła przez papieża. . Niemcy są krajem chrześcijańskim, jednak widoczny jest u nich podział na katolików oraz protestantów. Mimo to, obchody Bożego Ciała w Niemczech są ważnym wydarzeniem i przebiegają w spokojny sposób. Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa to okazja to publicznego wyznania wiary. Tak jak i Polsce nasi sąsiedzi biorą udział w procesjach. Niemcy jednak organizują również procesje wodne, które są nie tylko okazją do wspólnej modlitwy, ale również atrakcją dla turystów. Jak obchodzi się Boże Ciało w Niemczech? Fronleichnam odbywa się co roku w drugi czwartek po Zielonych Świątkach. Jest to dzień wolny od pracy w Badenii-Wirtembergii, Bawarii, Hesji, Nadrenii Północnej-Westfalii, Nadrenii-Palatynacie, Kraju Saary, Saksonii i Turyngii . Nazwa Fronleichnam oznacza Ciało Pańskie w starym języku niemieckim. W latach 1265-75 odbywały się pierwsze procesje w Kolonii, w których niesiono krzyż z Najświętszym Sakramentem. Wierni poubierani często w regionalne stroje odwiedzają stacje procesyjne na których znajdują się przystojne ołtarze. Podczas procesji na wodzie po rzece Ren znajduje się „Sakramentsschiff“ czyli statek na którym znajduje się Święty Sakrament. Wierni biorą udział w odwiedzaniu kolejnych stacji na większych lub mniejszych łódkach. Zdjęcia ze strony: Dywany kwiatowe z okazji Fronleichnam Blumenteppiche czyli dywany kwiatowe to również bardzo ważna część obchodów Fronleichnam czyli Bożego Ciała. Przygotowanie dywanu z kwiatów zajmuje kilka dni. Ochotnicy zbierają setki tysięcy kwiatów, które posłużą jako wypełnienie obrazów na ziemi. Dywany z roślin zdobią zwykle okolice ołtarzy przy stacjach procesyjnych. Warto odwiedzić miasta Hüfingen, Mühlenbach, Hirrlingen czy Wurmlingen koło Herrenbergu, gdzie dywany kwiatowe zdobią trasę procesji na długości 100 metrów. Zdjęcia ze strony: Zdjęcia tych oryginalnych dekoracji można znaleźć np. na stronie Często przygotowaniem dywanów kwiatowych zajmują się mężczyźni. Zebrane kwiaty i rośliny przechowywane są w lodówkach. W tym czasie przygotowywany jest projekt graficzny. Od samego rana w dniu Bożego Ciała rozpoczyna sie układanie dywanów kwiatowych. Ministranci, Seminarzyści, Księża oraz ochotnicy komponują wspólnie obrazy według wcześniejszego projektu. Chcesz wziąć udział w procesji? Dowiedź się o której wyrusza ona z najbliższego dla Ciebie kościoła. Brakuje Ci Polskiej mszy? Sprawdź na naszej stronie gdzie znajdują się Polskie Kościoły w Niemczech. Ogłoszenie na Facebooku dla UE! Musisz się zalogować, aby przeglądać i publikować komentarze na FB! Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, potocznie nazywana Bożym Ciałem obchodzona jest w czwartek po niedzieli Trójcy Przenajświętszej. Święto Eucharystii to nie tylko uroczysta Msza święta. Tego dnia wierni wychodzą również na ulice swoich miast w procesji do czterech ołtarzy z Najświętszym Sakramentem. Skąd taki zwyczaj i czym w ogóle jest uroczystość Bożego Ciała? Najstarszą nazwą Bożego Ciała było "festum Eucharistiae", czyli "święto Eucharystii". Według Konstytucji o liturgii świętej Eucharystia to "sakrament miłosierdzia, znak jedności, węzeł miłości, uczta paschalna, w której pożywamy Chrystusa, w której dusza napełnia się łaską i otrzymuje zadatek przyszłej chwały". Jak powstało święto Bożego Ciała? Początki Bożego Ciała sięgają XIII wieku. Jego wprowadzenie zawdzięcza się bł. Juliannie, augustiance z klasztoru Mont Cornillon w diecezji LieOge w Belgii. W 1208 r. zakonnica miała wizję, w której ujrzała księżyc w pełni, a na nim jedną ciemną plamę. Później Chrystus miał jej objawić, że owa plama to brak święta ku czci Eucharystii w kalendarzu kościelnym. Początkowo biskup LieOge ustanowił święto Eucharystii jedynie w swojej diecezji. Przypadało ono na drugą niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego. Później zaczęto świętować je w czwartek po oktawie Zesłania Ducha Świętego. XIII wiek to rozwinięcie nowego nurtu pobożności eucharystycznej. Koncentrował się on nie na samym przyjmowaniu Komunii św., ale na czci wobec realnej obecności Chrystusa pod postacią Chleba i Wina. Rozwój tego nurtu był niejako reakcją na herezję Berengariusza z Tours z XI wieku. Uważał on, że przemiana chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa jest niemożliwa, gdyż uwielbione Ciało Chrystusa przebywa w niebie, więc nie może równocześnie przebywać na ziemi w wielu miejscach. Zdaniem filozofa Komunia św. była jedynie duchowym przyjęciem Chrystusa. Pogląd ten został zanegowany przez Sobór laterański w 1215 roku. Postawiono wówczas tezę o substancjalnej obecności Chrystusa w Eucharystii. Boże Ciało w Polsce i na świecie W Kościele powszechnym święto Ciała Chrystusa zostało ustanowione w 1317 roku. W 1264 roku papież Urban IV wydał bullę Transiturus de hoc mundo, w której ustanowił festum Corporis Christi – święto Ciała Chrystusa. Miało być ono uczczeniem Jezusa obecnego w Eucharystii, ale też zadośćuczynieniem za znieważanie Chrystusa w Najświętszym Sakramencie oraz błędy heretyków. Ogłoszenie bulli nie było możliwe, ponieważ Urban IV niedługo potem zmarł. Wolę Urbana IV wypełnił papież Jan XXII dopiero w 1317 roku. W Polsce Boże Ciało zostało wprowadzone w 1320 roku. Po raz pierwszy liturgię Bożego Ciała odprawił bp Nanker w Krakowie. Już w XV wieku Boże Ciało było jednym z głównych świąt kościelnych w większości polskich parafii. W 1420 roku podczas synodu gnieźnieńskiego uroczystość Bożego Ciała uznano za powszechną, co oznaczało celebrowanie jej w każdej parafii w Polsce. Święto Najdroższej Krwi Chrystusa W XIX wieku papież Pius IX wydał dekret Redempti sumus. Ustanowił w nim Festum Pretiosissimi Sanguinis Domini Nostri Jesu Christi – święto Najdroższej Krwi Pana naszego Jezusa Chrystusa. Początkowo było ono obchodzone w pierwszą niedzielę lipca, jednak Pius X przeniósł uroczystość na 1 lipca. W 1955 roku zlikwidowano obchody oktawy tego święta. Z kolei Paweł VI przeprowadził reformę liturgiczną, w której połączył święto Najdroższej Krwi Pana Jezusa Chrystusa ze świętem Ciała Chrystusa. Procesja do czterech ołtarzy Z uroczystością Bożego nieodłącznie wiąże się tradycja procesji eucharystycznych. Tradycja procesji z Najświętszym Sakramentem do czterech ołtarzy powstała później niż samo święto. Pierwsze wzmianki o niej pochodzą z XIV wieku z Niemiec. Tam podczas procesji zatrzymywano się przy czterech stacjach. Tam udzielano wiernym błogosławieństwa i odczytywano fragmenty czterech Ewangelii. Podczas procesji modlono się także o ochronę przed nieszczęściami i sprzyjającą pogodę. Zwyczaj ten do Polski dotarł dopiero w XV wieku, a 1631 roku został wprowadzony do Rytuału Piotrkowskiego. Do rozpowszechnienia tradycji procesji eucharystycznych w Boże Ciało miał przyczynić się również sobór w Konstancji w latach 1414-1418, podczas którego zgromadzeni kardynałowie, biskupi, teologowie z Paryża, Kolonii, Wiednia i Erfurtu, a nawet król wzięli udział w uroczystej procesji. Nieprzerwanie od kilku wieków aż po dzień dzisiejszy chrześcijanie wychodzą na ulice, by publicznie uwielbić Jezusa Chrystusa w Najświętszego Sakramentu. Wierzący przystrajają domy i ulice świeżą zielenią i kwiatami. Na trasie procesji budowane są cztery ołtarze. Pochodowi towarzyszą sztandary, feretrony, obrazy i dzieci sypiące kwiaty przed Panem Jezusem. Jednym ze zwyczajów związanych z procesją jest zbieranie gałązek, którymi udekorowane są ołtarze. W okresie rozbiorów udział w procesjach Bożego Ciała był w świadomości Polaków łączony z okazją manifestacji przynależności narodowej. Podobna sytuacja miała miejsce po II wojnie światowej. Procesje z Najświętszym Sakramentem są również elementem oktawy Bożego Ciała. Boże Ciało w Łowiczu W Polsce procesje Bożego Ciała są przygotowywane w bardzo uroczysty sposób. Jedne z najpiękniejszych obchodów tego święta można zobaczyć w Łowiczu. Miasto to celebrowało uroczystość Bożego Ciała od początków jego istnienia w XIII wieku. Wówczas metropolitą był abp Jakub Świnka, który był propagatorem tego święta. Podczas odbudowy miasta po najeździe Litwinów w herbie miasta został umieszczony wizerunek pelikanów – chrześcijański symbol Ciała i Krwi Chrystusa. Symbolika pelikana wywodzi się z przekonania, że w czasie suszy karmi on potomstwo swoją krwią. O kulcie Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa świadczy z pewnością także osobna kaplica dla Najświętszego Sakramentu w łowickiej katedrze. Łowickie uroczystości rozpoczynają się od Mszy św. odprawianej w bazylice katedralnej pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Po Eucharystii z katedry wyrusza procesja do czterech ołtarzy. Zgodnie z tradycją pierwszy ołtarz budują mieszkańcy okolicznych wsi, drugi – Cech Rzemiosł; trzeci – Szkoły Pijarskie; ostatni – parafialne wspólnoty neokatechumeniczne. Ołtarze są pięknie zdobione nie tylko zielenią, ale również elementami łowickiego folkloru. Tego dnia wierni ubierają stroje ludowe, a domy parafian przyozdabiane są kwiatami. Być może właśnie ze względu na szczególne piękno barw, procesja łowicka znana jest nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. Podczas uroczystości Ewangelia przy ołtarzach czytana jest w czterech językach, z myślą o zagranicznych pielgrzymach. Procesja Bożego Ciała w Łowiczu w 2014 roku została wpisana na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Dywany kwiatowe – dla Boga Jedną z tradycji związanych z uroczystością Bożego Ciała są dywany kwiatowe. To zwyczaj kultywowany tylko w kilku miejscowościach w Polsce. Najdłużej – blisko 200 lat – trwa ona w parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Spycimierzu, w diecezji włocławskiej. To właśnie w tej miejscowości kapłan z Najświętszym Sakramentem, a za nim wszyscy wierni idą w procesji po specjalnym dywanie, usypanym z kwiatów. Trasa procesji w Spycimierzu liczy ponad kilometr. Praca nad przygotowaniem kwietnego dywanu angażuje całą społeczność parafii w Spycimierzu, która liczy niewiele ponad 600 osób. Układanie dywanu rozpoczyna się w dzień Bożego Ciała ok. godz. 10. Na uroczystą procesję eucharystyczną w Boże Ciało do Spycimierza przyjeżdżają tysiące wiernych z całego kraju. W 2021 roku dywany kwiatowe w Spycimierzu zostały wpisane na Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO. Oprócz Spycimierza podobny zwyczaj panuje na Opolszczyźnie – w Kluczu, Olszowej, Zalesiu Śląskim i Zimnej Wódce. "Najpiękniejszą monstrancją dla Chrystusa jest serce człowieka" Ks. Zenon Mońka zwrócił uwagę, że nawet najbardziej uroczysty charakter święta Bożego Ciała "nie może nigdy przysłonić nam zasadniczej prawdy, że najpiękniejszą i najgodniejszą monstrancją dla Chrystusa jest żywe serce człowieka, a najwspanialszą procesją jest »procesja serca«, która kończy się spotkaniem z Nim w Komunii św.". W dokumencie pt. "Komunia święta i kult tajemnicy eucharystycznej poza Mszą świętą" opracowanym przez Komisję ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów napisano, że "w procesjach, w czasie których celebrans niesie Najświętszą Eucharystię poza kościół wśród uroczystych obrzędów i śpiewów, lud chrześcijański składa publiczne świadectwo swej wiary i pobożności wobec Najświętszego Sakramentu". Watykan odwołał procesję Bożego Ciała Na początku tygodnia pojawiła się informacja, że Stolica Apostolska odwołała uroczystości związane z Bożym Ciałem w Watykanie. "Ze względu na ograniczenia nałożone na papieża w związku z bólem kolana i specyficzne potrzeby liturgiczne tej celebracji, w uroczystość Bożego Ciała nie zostaną odprawione Msza św. i procesja z błogosławieństwem eucharystycznym" – poinformowało Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej. Czytaj też:Rzecznik KEP: Procesje Bożego Ciała pokazują, że przekonania religijne nie są sferą prywatną 1 maja, 3 maja, Boże Ciało – spora część pracowników nie przychodzi w te dni do pracy. Jest też i taka grupa osób, dla których niedziela czy święto państwowe to zwyczajny dzień pracy, np. kierowca, lekarz czy restaurator. W tej grupie znajdują się też osoby współpracujące z zagranicznymi kontrahentami. Generalnie takie dni jak święta Bożego Narodzenia, Wielkanoc, 1 i 3 maja czy Boże Ciało są dniami odpoczynku od pracy. Co do zasady Kodeks Pracy nie pozwala na pracę w niedziele i święta określone w przepisach o dniach wolnych od pracy (art. 1519 ww. kodeksu).Jednocześnie jednak przepisy kodeksu wskazują wyjątkowe stanowiska i branżę, w których pracownik może przyjść na dyżur w niedzielę i święta. I tak, praca w niedzielę i święta jest dozwolona w ruchu ciągłym,* przy pracy zmianowej,* przy niezbędnych remontach,* w transporcie, komunikacji,* w rolnictwie i hodowli,* w gastronomii, hotelach, zakładach opieki zdrowotnej (tj. w branżach, gdzie wykonuje się prace konieczne ze względu na ich użyteczność społeczną i codzienne potrzeby ludności), czy wreszcie* przy świadczeniu usług z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej odbieranych poza terytorium RP, jeśli zgodnie z przepisami obowiązującymi odbiorcę usługi, te „polskie” niedziele i święta są u niego dniami pracy (art. 15110 Kodeksu Pracy). Ta regulacja obowiązuje od ponad dwóch się na ostatnim punkcie, może tu chodzić np. o osoby zatrudnione w biurze, które obsługują dostawy od zagranicznych kontrahentów, w których krajach święta nie pokrywają się z polskimi. Warto też dodać, że możliwość pracy w niedziele i święta dotyczy też pracowników, których praca polega na zapewnianiu możliwości świadczenia usług drogą elektroniczną dla firm zagranicznych. Dobrym przykładem mogą być działy pracę z zagranicznym kontrahentem pracownik ma prawo sobie „odebrać”. Pracodawca ma obowiązek zapewnić temu pracownikowi:* inny dzień wolny od pracy w okresie 6 dni kalendarzowych poprzedzających lub następujących po niedzieli lub święcie, a kiedy nie jest to możliwe, to do końca okresu rozliczeniowego – za pracę w niedzielę,* inny dzień wolny od pracy do końca okresu rozliczeniowego – za pracę w pracy w święta lub niedzielę jest też nabycie prawa przez pracownika 100 proc. dodatku do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy w święto (lub w niedzielę), jeśli udzielenie dnia wolnego we wspomnianych powyżej nie było możliwe lub nie miało miejsca. Brak udzielenia dnia wolnego w zamian za pracującą niedzielę czy święto powoduje bowiem przekroczenie normy czasu pracy, tj. święto przypada w niedzielę (tak jak miało to miejsce w tym roku z 1 maja), stosuje się przepisy określające zasady rekompensaty za pracę w niedzielę. Data dodania — 2014-06-17 Historia Święta Bożego Ciała w Polsce i w Europie Boże Ciało to jedno z najbardziej uroczystych świąt obchodzonych przez wszystkich katolików w całej Europie. To Święto Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa - uroczystość ku czci Najświętszego Sakramentu. Historia tego święta wywodzi się z 1209 roku kiedy to bł. Julianna z Cornillon miewała widzenia jasnej tarczy księżyca z zarysowaną ciemną plamą. Widzenia te zostały odebrane jako skutek braku wśród świąt kościelnych dnia poświęconego Najświętszemu Sakramentowi. Można powiedzieć ,że to wydarzenie stało się bezpośrednią przyczyną ustanowienia uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Papież Urban IV w 1264 roku wprowadził święto Bożego Ciała dla całego Kościoła powszechnego. W ogłoszeniu bulli przeszkodziła jednak śmierć papieża. I tak, dopiero w 1317 roku papież Jan XXII wprowadził do kalendarza świąt w całym Kościele Boże Ciało. Ważnym elementem charakteryzującym Boże Ciało jest procesja. Została ona wprowadzona później niż sama uroczystość i na początku przybrała charakter tylko adoracyjny. Święto Bożego Ciała jest ważnym dniem w życiu katolików. W Polsce jest to zarówno święto kościelne jak i dzień wolny od pracy. Tradycje związane z tym świętem w Polsce obejmują mszę świętą, po której odbywa się procesja. Procesja zatrzymuję się przy czterech ołtarzach, przy których odczytywany jest fragment jednej z czterech Ewangelii. Procesja jest bardzo uroczysta biorą w niej udział wierni, którzy przebierają się w stroje ludowe, dziewczynki ubierają stroje komunijne i sypią kwiaty. Oprócz tego niesione są także święte obrazy i śpiewane pieśni ku czci Najświętszego Sakramentu. Z uroczystościami Bożego Ciała wiążą się różne zwyczaje i wierzenia ludowe. Szczególne własności przypisywano zebranym kwiatom i gałązkom, które dekorowały ołtarze. Po przejściu procesji ludność zrywała gałązki, wierząc w ich magiczne właściwości. Po całym obrządku liturgicznym w większości polskich domów rodziny spotykają się na świątecznym obiedzie. W Niemczech Katolickie święto Bożego Ciała obchodzone jest w drugi czwartek po Zielonych Świątkach. Nazwa „Boże Ciało“ wskazuje na elementy eucharystii. W Badenii -Wirtembergii, Bawarii, Hesji, Północnej Nadrenii - Westfalii, Nadrenii - Palatynacie, Kraju Saary, Saksonii i Turyngii dzień ten jest dniem wolnym od pracy. W Niem­czech pro­ce­sję w uro­czy­stość Bo­że­go Ciała łą­czy się z pro­ce­sją bła­gal­ną, przy czte­rech oł­ta­rzach śpie­wa się po­cząt­ko­we tek­sty Ewan­ge­lii i udzie­la uro­czy­ste­go bło­go­sła­wień­stwa. Opiekunki oraz opiekunowie, którzy przebywają w tym szczególnym czasie u swoich podopiecznych w Niemczech mają, możliwość zaobserwowania obchodzenia obrządku tego święta również przez inny naród. Jest to na pewno ciekawe doświadczenie które na długo pozostanie w pamięci. Boże Ciało, a właściwie Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa obchodzone jest w Polsce od średniowiecza. Co ciekawe, obecnie jedno z najważniejszych katolickich świąt, na początku swego istnienia uznana została za herezję. Początek tradycji obchodzenia święta Bożego Ciała sięga XIII wieku. U progu tego stulecia – na Soborze Laterańskim IV (1215) - w Kościele katolickim przyjęto dogmat o transsubstancjacji, czyli przemianie substancji chleba i wina, w ciało i krew Chrystusa z zachowaniem ich naturalnych przypadłości takich jak smak, wygląd, forma itp. Wiązało się to z coraz mocniejszymi wpływami filozofii greckiej oraz tradycji scholastycznej w teologii Kościoła zachodniego. Wraz z ogłoszeniem dogmatu, wzrosło zainteresowanie kultem Eucharystii, która przestawała być jedynie elementem liturgii, lecz coraz mocniej postrzegana była jako dowód na trwałą obecność Chrystusa na Ziemi. Święto eucharystyczne przypadało w tym okresie zwyczajowo w Wielki Czwartek, w czasie którego – zgodnie z tradycją ewangeliczną – Jezus po raz pierwszy dokonał przemiany chleba i wina w swoje Ciało i Krew. Boże Ciało to herezja? Głównym bodźcem do ustanowienia oddzielnego święta Ciała i Krwi Chrystusa, niezależnego od obchodów Triduum Paschalnego, były objawienia, jakich doznała przeorysza zgromadzenia augustianek w Mont Cornillon koło Liege, św. Julianna z Cornillon. Około roku 1207, jako szesnastoletnia dziewczyna, przeżyła pierwsze widzenia, choć były one jeszcze mgliste i niezrozumiałe. Zgodnie z tradycją hagiograficzną, dopiero kilkanaście lat później, w 1245 roku, św. Juliannie ukazać miał się Chrystus, który w widzeniu domagał się ustanowienia święta Eucharystii na pierwszy czwartek po święcie Trójcy Przenajświętszej. Miało mieć ono charakter radosny i dziękczynny, inny od podniosłej atmosfery Wielkiego Czwartku. O swoich objawieniach Julianna opowiedziała bł. Ewie z Liege – pustelniczce żyjącej pod rygorem rekluzji (kontaktowania się ze światem jedynie przez kratę lub okienko), oraz augustiance Izabeli z Mont Cornillon. Wkrótce informacja o objawieniach dotarła również do ówczesnego biskupa Liege Roberta z Thourotte, który zlecił lokalnym teologom zbadanie sprawy. Po pozytywnym werdykcie komisji teologicznej, która uznała objawienia Julianny za zgodne z nauką Kościoła, w 1246 z inicjatywy Roberta odbyła się pierwsza procesja eucharystyczna w dniu wskazanym w objawieniach. Jednakże jeszcze tego samego roku biskup zmarł, a w kręgach kościelnych pojawiły się wątpliwości dotyczące objawień i rzetelności badań komisji teologów. Wkrótce zaczęto również wysuwać przeciwko Juliannie oskarżenia o herezję, a decyzję o wprowadzeniu święta Bożego Ciała w diecezji Liege, uznano za przedwczesną. Zarzuty te spowodowały, że święto przestało być obchodzone. Urban IV - papież od Bożego Ciała Pod wpływem tych oskarżeń św. Julianna opuściła Mont Cornillon i po kilkuletniej tułaczce po okolicznych klasztorach zmarła w 1258 w Fosses-La-Ville. Sprawa święta Eucharystii nie została jednak zapomniana. Za namową bł. Ewy z Liege problemem tym zajął się Jakub Pantaléon z Troyes, ówczesny archidiakon w Liege, a późniejszy biskup Verdun, patriarcha Jerozolimy, a od 1261 papież Urban IV. W czasie pełnienia kolejnych godności kościelnych wielokrotnie podnosił sprawę kultu Bożego Ciała i Krwi, oskarżenia wysuwane przeciwko św. Juliannie uznając za niesłuszne i nieprawdziwe. Do ostatecznego uznania święta Bożego Ciała za ogólnokościelne, Urbana IV skłonił jednak dopiero cud eucharystyczny, jaki miał miejsce w Bolsenie (w środkowych Włoszech) w 1263 roku. W czasie jednej z Mszy, podczas przemienienia, odprawiający kapłan zauważyć miał, że z konsekrowanej hostii, wprost na leżący na ołtarzu korporał, zaczynały spadać krople krwi. Poplamiona krwią chusta została przesłana papieżowi, który w tym czasie przebywał w Orvieto w Umbrii. Urban IV umieścił relikwię w tutejszej katedrze, a pod wpływem fascynacji cudem rozpoczął aktywne starania, których celem miało być ustanowienia święta Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa obowiązującego dla całego Kościoła katolickiego. Święto kościelne Ułożenie liturgii i tekstów odczytywanych w czasie święta, papież zlecić miał samemu św. Tomaszowi z Akwinu, który na tę okazję stworzył jeden z najpiękniejszych hymnów kościelnych pt. „Pange lingua” (Sław języku...). 11 sierpnia 1264 roku papież Urban ogłosił bullę Transiturus de hoc mundo, na mocy której Boże Ciało stało się świętem całego Kościoła. W październiku tego samego roku papież zmarł, a o uroczystościach święta Bożego Ciała zapomniano. Przypomniał o nim dopiero w 1314 roku papież Klemens V. Ostatecznie jednak uroczystość zatwierdził Jan XXII, który włączając bullę z 1264 roku do zbioru praw kanonicznych tzw. Klementyn, nadał postanowieniu Urbana IV moc obowiązującą. W 1389 roku, papież Urban VI, wliczył uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi w poczet głównych świąt Kościoła. Boże Ciało przyjęło się wkrótce głównie na terenie Francji, Niemiec i Włoch. Tam też kształtowały się pierwsze tradycje związane z obchodzeniem tego dnia. W środowiskach niemieckich powstał zwyczaj procesji do czterech ołtarzy i odczytywania przy nich ewangelii nawiązujących do tematyki święta. Stamtąd najpewniej obyczaj trafił na grunt polski. W Polsce Boże Ciało obchodzone było od 1320 roku, kiedy biskup krakowski Nankier ustanowił je dla diecezji krakowskiej. Jednakże za święto obowiązujące we wszystkich diecezjach polskich uznał je dopiero synod gnieźnieński z 1420 roku. Artykuł zatytułowany Boże Ciało – od herezji do jednego z głównych świąt Kościoła napisał Sebastian Adamkiewicz. Materiał został opublikowany na licencji CC BY-SA Czytaj też:Czy w Boże Ciało katolicy muszą iść na mszę świętą? Nauka Kościoła mówi jasno

boze cialo w niemczech